خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خود گذشته منت دوران نمی کشداز پا فتاده تنگی دامان نمی کشد
۲
آن کس که یافت لذت فکر تمام راهرگز سری ز چاک گریبان نمی کشد
۳
در فکر روزی تو فلک کرده پشت خماین فیل مست بار تو آسمان نمی کشد
۴
آن کاو متاع خویش به یغمای عشق داددر چارسوی حادثه نقصان نمی کشد
صفحهٔ ۱ از ۳