خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن کسان که به فکر دل فگار خودندچو داغ لاله چراغ سر مزار خودند
۲
چو گل شکفته دماغند در پریشانیچو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند
۳
چو سرو سر به تماشا کشیده اند از باغچو سبزه در قدم یار گلعذار خودند
۴
چو زخم لب ز شکایت دوباره دوخته اندچو داغ تازه شب وروز در فشار خودند
صفحهٔ ۱ از ۲