خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبران چون به هوس رشتهٔ جان می سوزندبیشتر از همه کس سوختگان می سوزند
۲
اتفاقی ز ازل نیست به هم خوبان راورنه گر جمع بیایند جهان می سوزند
۳
همه خوبان جهانسوز، چراغ خوبیطرفه شمعی است که از پرتو آن می سوزند
۴
شعله چون تیز شود خشک ز تر فرقی نیستعشق چون گرم شود پیر و جوان می سوزند
صفحهٔ ۱ از ۲