خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
[تیر] ماهت فصل نوروزی کندبوریاباف تو زردوزی کند
۲
روز مهرت عالم آرا می شودشب نجومت مشعل افروزی کند
۳
گر بگیری دست هر گم گشته ایگمرهان را او قلاوزی کند
۴
گر سگی را بر در خود ره دهیاو ز یمن همتت یوزی کند
صفحهٔ ۱ از ۲