خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که از خود فرود می آیدآسمان در سجود می آید
۲
دایم از خانمان سوختگاننکهت داغ و دود می آید
۳
به دل بی قرار من دیر استیار هر چند زود می آید
۴
به دکان نظر، متاع دلمآنچه بود و نبود می آید
صفحهٔ ۱ از ۳