خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید نامهٔ عنبرفشان مشک آمیزبه این فقیر دعاگوی بی کس و بی چیز
۲
چو گل گشودم و همچون صبا ز خود رفتمبه آن امید که بینم مگر جمال تو نیز
۳
رسید دام خط و دانه های نقطه در اوچو زلف و خال محبت فزا و مهرانگیز
۴
چه کاغذ و چه مرکب که خط مهر و وفابه روی روز، رقم کرده خامهٔ شبدیز
صفحهٔ ۱ از ۳