خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم روم ز هوش و کنم خیر باد خویشبی یاد او مباد بیابم به یاد خویش
۲
دایم به نامرادی خود زیست کرده امتا یافتم ز حضرت عزت مراد خویش
۳
در عهد [پادشاهی] ملک وجود خودبیداد کردم و نرسیدم به داد خویش
۴
هرگز به آن نشانهٔ مقصد نمی رسیداری چو تیر تا کجیی در نهاد خویش
صفحهٔ ۱ از ۲