خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو گرداب در قفای خودمگرچه سرگشته ام به جای خودم
۲
با بد و نیک کس چه کار مراراهبم در کلیسای خودم
۳
به امید ثمر نه بی برگممن نیم گرچه بینوای خودم
۴
نیست گشتم به هست پیوستمبیخودم گرچه با خدای خودم
صفحهٔ ۱ از ۲