خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفع، آن است که من نافع خود می بینمصنعت آن است که من صانع خود می بینم
۲
زلف یا بخت سیه یا مه تابان یا مهرهر چه رو می دهد از طالع خود می بینم
۳
چون توانم که دگر پیشرو کس باشممن که خود را تبع تابع خود می بینم
۴
کشت این هستی موهومه که از دیدن بازخویش را در همه جا مانع خود می بینم
صفحهٔ ۱ از ۲