خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عزلت گزیده ایم به عزت رسیده ایمصحت شدیم تا که ز صحبت بریده ایم
۲
غافل مشو ز چشم حوادث که در دمیهمچون نگه ز دیدهٔ بینا بریده ایم
۳
هر موج خیز گریهٔ ما بحر خون بودبا نوح، این تلاطم طوفان ندیده ایم
۴
آیینه جام باده و تخت است تخته پوستما قصهٔ سکندر و دارا شنیده ایم
صفحهٔ ۱ از ۳