خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه روباه گهی شیر و گهی خرگوشیمگاه هشیار گهی مست گهی مدهوشیم
۲
سخن توبه و تسبیح به زاهد گوییدباده تا هست در این میکده می می نوشیم
۳
گر حقیقت نبود عشق مجازی کافی استدیگ آبیم که از آتش خس در جوشیم
۴
سعی ما در ره جانان نه به امداد کسی استتا در این تن رمقی هست به جان می کوشیم
صفحهٔ ۱ از ۲