خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چگونه کس کند آرام در سرای جهانکه کرده اند به آب و هوا بنای جهان
۲
چو ناله ای که مریضی کند به حالت نزعبه گوش هوش چنان می رسد صدای جهان
۳
کبود گشته فلک بسکه پشت پا زده اندگذشتگان ره عشق بر قفای جهان
۴
چو گندمیم در این آسیا فتاده به رقصوگرنه جای طرب نیست تنگنای جهان
صفحهٔ ۱ از ۳