خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد زمین تکیه گاه درویشیآسمان بارگاه درویشی
۲
جادهٔ ایمن و طریق خوش استتا به حق شاهراه درویشی
۳
بی پر و بال می رسد تا عرشصبحدم تیر آه درویشی
۴
نامرادی بود مراد همهبی پناهی پناه درویشی
صفحهٔ ۱ از ۳