خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟
۲
عارف نکند منع من از عشق تو، آریمجنون چه کند؟ کین کشش از جانب لیلاست
۳
عمریست بسر می برم اندر سر کویتدر سایه زلف تو، که آن مایه سوداست
۴
ناصح ز سیاهی دل خویش ندانستکان زلف سیه پوش تو غارتگر دلهاست
صفحهٔ ۱ از ۲