خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست
۲
این یار چه اشنید که در ماتم هجرست؟آن خواجه چه دیدست که سرمست وصالست؟
۳
جز عشق خدا، هرچه دلت را بربایدگر نیر شمسست که در عین زوالست
۴
هرگز بخدا ره نبری، تا تو تو باشیاین فکر خیالست و خیال تو محالست
صفحهٔ ۱ از ۲