خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست
۲
مرو بپیش، که ترسم که باز گردانندکه علت حدثان نفی معنی قدمست
۳
بدان که: جان تهی همچو جسم بی جانستنخواهمش بکف آرم، اگرچه جام جمست
۴
رقیب خواست که آزار من کند ز حسدحبیب گفت: مرنجان، که آهوی حرمست
صفحهٔ ۱ از ۳