خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دلم بار غم عشق بغایت آمدآخر،ای جان جهان،وقت عنایت آمد
۲
سخت آشفته و دلداده و حیران بودیمشکر کین قصه هجران بنهایت آمد
۳
ای دل،از تلخی هجران بچه می اندیشی؟شاد میباش،که از وصل حمایت آمد
۴
هست امیدی که دگر بار بوصلش برسیچون دلت را مدد نور هدایت آمد
صفحهٔ ۱ از ۲