خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمید صبح سعادت،که یار باز آمدهزار شکر که آن غمگسار باز آمد
۲
دلم،که برسر کوی تو راه یافت دمیباختیار شد و بخت یار باز آمد
۳
خرد،ز جور و جفای تو،از سر کویتبخشم رفت ولی شرمسار باز آمد
۴
روان ز بیم فراقت گریخت جانب وصلچو پشه بود و چو شیر شکار باز آمد
صفحهٔ ۱ از ۳