خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازکف ساقی جان باده چو در جام آمدجان بیمار مرا وقت سر انجام آمد
۲
روی بنمود و همه کفر جهان را بزدودشاد باشید که آن هادی اسلام آمد
۳
واعظ ما هوس صحبت مستان دارددر ببندید که آن عام کالانعام آمد
۴
آخر،ای دوست،نظر کن بدل خسته منمدت هجر شد و نوبت انعام آمد
صفحهٔ ۱ از ۲