خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز
۲
بی شاهد و شمعیم درین وادی ایمنشاهد، بنما چهره و آن شمع بر افروز
۳
ما را ز ازل جام می عشق تو دادنداز باده پارینه بدان مستی امروز
۴
ما خرقه ناموس بصد پاره دریدیمزاهد، تو برو خرقه تزویر و ریا دوز
صفحهٔ ۱ از ۳