خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم
۲
شهره کردی مرا بهر دو جهانبزمانی که با تو بنشستم
۳
من چه گویم؟ که در دیار غمتعاشقم، صادقم، ز خود رستم
۴
هرچه دارم فدای راه شماستماه در سی و ماهی در شستم
صفحهٔ ۱ از ۲