خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزیز پیر راه بدان قصه شکرریزی
۲
تو پیر خانقهی، لیک غافلی از راهز من مپرس: چه ارزم؟ همان که میورزی
۳
مجردان طریقت روان فدا کردندتو نام مرگ شنیدی چو بید میلرزی
۴
بعاقبت بدر مرگ بایدت رفتناگر تو خسرو چینی و شاه پرویزی
صفحهٔ ۱ از ۲