خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تمنای تو بسیار حساب است مرادرس دل خوانده ام،آیینه کتاب است مرا
۲
از گلستان خمارم گل مستی خندددل دیوانه مگر جام شراب است مرا
۳
چشم تر بی تو سرانجام مرا می داندسرآرام به بالین حباب است مرا
۴
خنده ها از گل همراهی دشمن دارمبا عزیزان چه حساب و چه کتاب است مرا
صفحهٔ ۱ از ۲