خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرورده لطف سایه ات امید و بیم راگردیده خضر جذبه ره مستقیم را
۲
بلبل شکار کرده به رنگ بهار فیضگلدسته های نکهت خلق عظیم را
۳
گیرد در اضطراب معاصی پی شفادست تو نبض ناله عظام رمیم را
۴
از شرع حاذق تو خجالت طبیب مااعجاز عیسوی لب خاموش بیم را
صفحهٔ ۱ از ۳