خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر صدق کلامت ندهد بال یقین راپرواز تجرد که دهد روح امین را
۲
از شرع تو هرکیش گدازد زخجالتچون موم که بر شعله زند نقش نگین را
۳
غیر ازدل پاک تو کسی دور نریزدچون درد ته شیشه آلوده زمین را
۴
شوق مه عید شب معراج برآوردبر بام فلک عیسی خورشید قرین را
صفحهٔ ۱ از ۳