خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌پرستی می‌دهد یادم نوای عندلیبغلغل میناست در گوشم صدای عندلیب
۲
عشق با معشوق یاران مصاحب کافری استآشنای گل نگردد آشنای عندلیب
۳
یاد او در خاطرم گل سینه گلزار وفابی‌قراری‌های دل پروازهای عندلیب
۴
تا نیاید در چمن گل بر رخ مل بشکفدبزم دارد باغ از شوق رسای عندلیب
صفحهٔ ۱ از ۲