خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زعشق مرتبه حسن دلنشین پیداستزشیشه جوهر این آب آتشین پیداست
۲
مخورفریب زشیرین لبان زیرنقابنشان آبله روی انگبین پیداست
۳
غمت نهان زکه دارم که همچو قبله نماتپیدن دل ازآیینه جبین پیداست
۴
نهفته درلب خاموش حرص طول املنشان جاده زهمواری زمین پیداست
صفحهٔ ۱ از ۳