خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ممنون خویش بودن دل قوّت دل استدر خاک و خون تپیدن دل عادت دل است
۲
بادام تلخ چاشنی عیش دیده استدر کام زهر غوطه زدن لذت دل است
۳
نشو و نما چو خار بن از پیش دیده استدر شهره مشقت دل راحت دل است
۴
رنگ شکسته زینت قلب سیاه نیستبی دست و پا شدن اثر جرأت دل است
صفحهٔ ۱ از ۲