خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا موج هیاهوی دل استتا نفس پر می کشد بوی دل است
۲
می توان کردن دل خود را نگاهخوی من نازکتر از خوی دل است
۳
گر محبت گلشن آرایی کندسلسبیلش موجه جوی دل است
۴
پایمال فوج مژگان گشتم آهگرد من محو تکاپوی دل است
صفحهٔ ۱ از ۲