خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دور ما نگه مشفقانه را چه شده استبه قحط سال تمنا خزانه را چه شده است
۲
چرا زحرف لبت جان به گفتگو ندهمنجابت گهر این ترانه را چه شده است
۳
ز جلوه در و دیوار خنده می باردستم ظریفی شوخ زمانه را چه شده است
۴
رسیده از ندمیدن بهار ما به بهارز ریشه دود برآورده دانه را چه شده است
صفحهٔ ۱ از ۲