خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر سر مویم ز افغان بلبل دیوانه ای استهر سر مژگانم از حسرت پر پروانه ای است
۲
رفته ام از خویش پندارم ز یادش رفته امعالم یکرنگی عاشق تماشاخانه ای است
۳
بیخودم کیفیت گلزار عشق از من مپرسسایه هر برگ سبزش گوشه میخانه ای است
۴
گاه مستم گاه مجنون گه در آتش گه در آبتا ابد گر گویم از نیرنگ عشق افسانه ای است
صفحهٔ ۱ از ۱