خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر به جوهر اصلی نه زشت مکتسبی استکه عیب زاده تصحیف باده عنبی است
۲
فزود کام دل ما ز نا امیدی مافروغ گوهر عاشق زلال تشنه لبی است
۳
شکست خاطر ما خانه زاد خاطر ماستگواه نسبت خارا و شیشه حلبی است
۴
ز جوش آینه باده صاف می گرددکمال رتبه عاشق ز اوج بی ادبی است
صفحهٔ ۱ از ۲