خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلستانی که هوای دل نومید گرفتباغبانش ثمر پیشرس از بید گرفت
۲
باده الفت سرشار قوامی داردشبنم گریه ما دامن خورشید گرفت
۳
حلقه دام گرفتاری ما چشم غزالصید وحشت که به او الفت جاوید گرفت
۴
ساغر از ساقی دوران چه گرفتن دارداین تنک حوصله جام از کف جمشید گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲