خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داروی هوش و هوش ربایی خوشا دلتآیینه ساز عربده هایی خوشا دلت
۲
پیوسته در هوای جنون بال می زنیمنت پرست بال همایی خوشا دلت
۳
یک مصرع از سفینه همت نخوانده ایدر بند چند و چون و چرایی خوشا دلت
۴
روشن سواد دفتر بینش نگشته ایپیوسته محو آینه هایی خوشا دلت
صفحهٔ ۱ از ۲