خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا بی‌کاوش دردی صد چاک می‌زیبدهلاک تشنگی را دیده کی نمناک می‌زیبد
۲
لباس اهل دل هم نیست از کیفیتی عریانکسی گر خرقه‌ای پوشد ز برگ تاک می‌زیبد
۳
به خام افتاده‌ام من التفاتی گوشه چشمیشکار سرگرانی را نگه فتراک می‌زیبد
۴
سبک‌روح محبت همچو شبنم گل کند منزلنشیمن صورت دیوار را از خاک می‌زیبد
صفحهٔ ۱ از ۲