خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چون غنچه هردم چاک دل از چاک می‌جوشدز کار بسته بند تازه‌ام چون تاک می‌جوشد
۲
ز فیض خاکساری بر دهد نخل سرافرازینی سرکش برآر آتش که با خاشاک می‌جوشد؟
۳
چنان از نرگس مخمور ساقی گشته‌ام بی‌خودکه بعد مرگ از خاک وجودم تاک می‌جوشد
۴
به هرجا پرتو شمع جمالت گشت نور افشاندل پروانه مانند سپند از خاک می‌جوشد
صفحهٔ ۱ از ۲