خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیغ بر کفش دیدم خون من به جوش آمدخنده زد گل زخمی ناله در خروش آمد
۲
چشم او نگاهی کرد لعل او حدیثی گفتهوش مست و بیخود شد بیخودی به هوش آمد
۳
نکهت بهار آمد ساغر طرب برکفمژده می پرستان را پیر می فروش آمد
۴
پیر دیر را دیدم سرنوشت پرسیدمگفت آیت رحمت بهر باده نوش آمد
صفحهٔ ۱ از ۲