خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر تنم گردیده نقش بوریا تصویر دامزیر سقف آسمانم همچو مرغ زیر دام
۲
بی فریب دانه ای صید گرفتاری شدماز هجوم بی نیازی کرده ام تسخیر دام
۳
بسکه داریم آرزوی لذت بسمل شدنخون صید ما نخواهد گشت دامنگیر دام
۴
هست بر آسودگان ذوق گرفتاری حرامخاک بر سر باد مرغی را که شد دلگیر دام
صفحهٔ ۱ از ۱