خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه با مجنون و گاهی با صبا سر می کنمخانه بر دوشم نمی دانم کجا سر می کنم
۲
غفلتم می سوزد اما نیستم بی یاد اودرمیان خنده گاهی گریه ها سر می کنم
۳
دلنشینم گشته گرد کوچه افتادگیخاکسارم در پناه نقش پا سر می کنم
۴
تا قناعت کرد مشت استخوانم را غبارروز و شب در سایه بال هما سر می کنم
صفحهٔ ۱ از ۲