خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولت عاشقان هوای تو استراحت طالبان بلای تو است
۲
کیمیای سعادت دو جهانگرد خاک در سرای تو است
۳
ناف آهو شود دهان کسیکه درو وصف کبریای تو است
۴
سرمهٔ دیده‌ها بود خاکیکه گذرگاه آشنای تو است
صفحهٔ ۱ از ۳