خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را در ره خراباتی خراب استگر آنجا خانه‌ای گیری صواب است
۲
بگیر آن خانه تا ظاهر ببینیکه خلق عالم و عالم سراب است
۳
در آن خانه تو را یکسان نمایدجهانی گر پر آتش گر پر آب است
۴
خراباتی است بیرون از دو عالمدو عالم در بر آن همچو خواب است
صفحهٔ ۱ از ۴