خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این گره کز تو بر دل افتادستکی گشاید که مشکل افتادست
۲
ناگشاده هنوز یک گرهمصد گره نیز حاصل افتادست
۳
چون نهد گام آنکه هر روزیشسیصد و شصت منزل افتادست
۴
چون رود راه آنکه هر میلشینزل‌الله مقابل افتادست
صفحهٔ ۱ از ۵