خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندانم تا چه کارم اوفتادستکه جانی بی قرارم اوفتادست
۲
چنان کاری که آن کس را نیفتادبه یک ساعت هزارم اوفتادست
۳
همان آتش که در حلاج افتادهمان در روزگارم اوفتادست
۴
دلم را اختیاری می‌نبینمخلل در اختیارم اوفتادست
صفحهٔ ۱ از ۳