خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی کز عشق جانان دردمند استهمو داند که قدر عشق چند است
۲
دلا گر عاشقی از عشق بگذرکه تا مشغول عشقی عشق بند است
۳
وگر در عشق از عشقت خبر نیستتو را این عشق عشقی سودمند است
۴
هر آن مستی که بشناسد سر از پایازو دعوی مستی ناپسند است
صفحهٔ ۱ از ۴