خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پی آن گیر کاین ره پیش بردستکه راه عشق پی بردن نه خردست
۲
عدو جان خویش و خصم تن گشتدر اول گام هرک این ره سپردست
۳
کسی داند فراز و شیب این راهکه سرگردانی این راه بردست
۴
گهی از چشم خود خون می‌فشاندستگهی از روی خود خون می‌ستردست
صفحهٔ ۱ از ۴