خلوتی با حیدر شیرازی
شمارهٔ ۴ - و له ایضا
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو آزاد که در باغ نشانند او رابندهٔ قامت رعنای تو خوانند او را
۲
آن جهاندار جهان نام جهان از بر منبه جهانی ز کف من بجهانند او را
۳
ندهندش به همه ملک جهان یک سر مویبه همه ملک جهان گر بستانند او را
۴
یا درآرند نگارین به سلامت بر منیا سلام من مسکین برسانند او را
صفحهٔ ۱ از ۲