خلوتی با حیدر شیرازی
شمارهٔ ۶ - مرثیهٔ سلطان ابوسعید
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز ازین واقعه ما را دل و جان می‌سوزدنه دل ما، که دل خلق جهان می‌سوزد
۲
گوییا آتش دوزخ به جهان در زده‌اندکه دل مرد و زن و پیر و جوان می‌سوزد
۳
چنگ در چنگ مغنی ز درون می‌نالدشمع در مجلس ما گریه‌کنان می‌سوزد
۴
نه منم سوخته در دهر که از آتش مهردل چرخ از غم سلطان جهان می‌سوزد
صفحهٔ ۱ از ۲