خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر استهر که گوید نیست دانی کیست آن کس کافر است
۲
کافری شادی است و آن شادی نه از اندوه تونی که کار او ز اندوه و ز شادی برتر است
۳
آن کزو غافل بود دیوانه‌ای نامحرم استوانکه زو فهمی کند دیوانه‌ای صورتگر است
۴
کس سر مویی ندارد از مسما آگهیاسم می‌گویند و چندان کاسم گویی دیگر است
صفحهٔ ۱ از ۳