خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع رویت ختم زیبایی بس استعالمی پروانه، سودایی بس است
۲
چشم بر روی تو دارم از جهانگر سوی من چشم بگشایی بس است
۳
گرچه رویت کس سر مویی ندیدگر سر موییم بنمایی بس است
۴
من نمی‌دارم ز تو درمان طمعدرد بر دردم گر افزایی بس است
صفحهٔ ۱ از ۳