خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش ناگه آمد و در جان نشستخانه ویران کرد و در پیشان نشست
۲
عالمی بر منظر معمور بوداو چرا در خانهٔ ویران نشست
۳
گنج در جای خراب اولی‌تر استگنج بود او در خرابی زان نشست
۴
هیچ یوسف دیده‌ای کز تخت و تاجچون دلش بگرفت در زندان نشست؟
صفحهٔ ۱ از ۳